http://shamlou2.blogfa.com/ موطن آدمی را بر هیچ نقشه ای نشانی نیست موطن آدمی تنها در قلب کسانیست که دوستش دارند... fa blogfa.com Tue, 25 Aug 2009 11:57:18 GMT http://shamlou2.blogfa.com/post-129.aspx <FONT color=#0000cc></FONT>  <P></P> <P> <STRONG><FONT color=#0000cc>ژاله تا پایان عمر ٨٦ ساله اش دور از ایران زندگی کرد. البته پس از انقلاب از شوروی به ایران آمد و پس از برهه ای کوتاه به لندن رفت و در انگلستان ماندگار شد.<BR>اشعار و قطعات زیادی دیده ام که آوازه اشان از آوازه خالق اثر فراتر رفته است.از جمله شعر انتخابی برای این پست!</FONT></STRONG> </P> <P></P> <P><STRONG><FONT color=#0000cc>شاد بودن هنر است<BR>شاد کردن هنری والاتر<BR> ليک هرگز نپسنديم به خويش<BR>که چو يک شکلک بی جان، شب و روز <BR>بی خبر از همه ، خندان باشيم<BR>بی غمی عيب بزرگی ست<BR>که دور از ما باد!<BR>زندگی صحنۀ يکتای هنرمندی ماست<BR>هر کسی نغمۀ خود خواند و از صحنه رود<BR>صحنه پيوسته به جاست<BR>خرّم آن نغمه که مردم بسپارند به ياد...<BR></FONT></STRONG></P> Tue, 25 Aug 2009 11:57:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shamlou2&postid=129 shamlou2 http://shamlou2.blogfa.com/post-129.aspx http://shamlou2.blogfa.com/post-128.aspx <STRONG><FONT color=#000099></FONT></STRONG>  <P><STRONG><FONT color=#000099>اي صميمي!<BR>ديگر زندگي را نمي توان<BR>در فرو مردن يك برگ<BR>یا شكفتن يك گل<BR>يا پريدن يك پرنده ديد<BR>ما در حجم كوچك خود رسوب مي كنيم<BR>آيا شود كه باز درختان جواني را<BR>در راستاي خيابان<BR>پرورش دهيم<BR>و صندوق هاي زرد پست<BR>سنگين<BR>ز غمنامه هاي زمانه نباشند ؟</FONT></STRONG></P> <P><FONT color=#000099>شهید فدائی خلق خسرو گلسرخی </FONT></P> Fri, 14 Aug 2009 22:48:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shamlou2&postid=128 shamlou2 http://shamlou2.blogfa.com/post-128.aspx http://shamlou2.blogfa.com/post-127.aspx <STRONG></STRONG>  <P></P> <P><STRONG>حکایت آدمی هر چه باشد حکایت خندیدن به وسعت دل نیست.دائما مرثیه ای هست که بنویسی یا غریو دردی که دلت را بچلاند در مشتش...<BR></STRONG></P> <P></P> <P><STRONG>جز بازگشت به چه می انجامد<BR>راهی که پیموده ام ؟<BR>کجاست بار انداز این تلاش به جان خریده به نقد تمامت عمر؟<BR>کدام است دست آورد این همه راه؟</STRONG></P> <P><STRONG>با این میله های بی رحمی  که فراگرد تنهائی جانم بالا رفته،با اشک غمی گرده شکن در چشم به درازای راهی که پیش رو دارم نگاه می کنم.راستی چقدر دیگر مانده؟</STRONG></P> <P><STRONG>نمی دانم!<BR>واصلا چه فرقی می کند که بدانم یا ندانم:</STRONG></P> <P><STRONG>یکی پشه بر کوه بنشست و خاست <BR>برآن که چه افزود ازآن که چه کاست؟</STRONG></P><STRONG> <P><BR></STRONG> </P> Mon, 03 Aug 2009 17:37:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shamlou2&postid=127 shamlou2 http://shamlou2.blogfa.com/post-127.aspx http://shamlou2.blogfa.com/post-126.aspx عباس عزیز ، <BR><BR>تو کی هستی؟ تو چرا عباس هستی؟ دیری ست علامت سؤال شده ای ، رازشده ای، اعتراض شده ای، همه مي پرسند که اين"عباس عزيز" کيست<FONT face=Tahoma size=2> . <BR>نظرنویس های من، بیشترشان، نمی دانند که این عباس، در ابتدای تاسیس این وبلاگ، معروفی بود، و کم کم " همسایه " ای برای حرف های من شد. و یا اصلا سایه ای برای حرف : سنگی که می شنود، و صبوری می کند . این عباس حالا دیگر برای خودش حضرتی شده است . حضرت ؟ <BR>راستی تو چه عباسی هستی؟ <BR><BR>یادم افتاد که زمانی با <STRONG>شاملو</STRONG>، برای شرکت در کنگرۀ نظامی، به رم رفته بودیم . بهار ۱۳۵۴ بود. بعد ازاتمام کار کنگره، به پیشنهاد او هفته ای به گشت و گذار ماندیم. روزها و شب های ما به پرسه در کوچه های رم و بارهای ونیز، در کافه ها ویا در هتل، به مستی و بی خبری می گذشت ، با ویسکی، و آذوقه ای از تریاک و هروئین که با خود برده بودیم، و یک "ذخیرۀ احتیاطی" از شیرۀ ناب . ویا مخدرات دیگر، گاهی هم از نوع علیایش: با دلبرکانی نه چندان غمگین . <BR>در بازگشت به تهران ، چند روزبعد مصاحبه مفصلی از احمد دیدم با <STRONG>علیرضا میبدی</STRONG> در روزنامۀ "رستاخیز" ، حکایت از سفری پرملال، پراز تحمل و تلخی : <BR>"...روزها در کوچه های رم، فریاد می زدم : <STRONG>آیدا</STRONG> ی من کجاست ... و هرروز در مه صبحگاهی<STRONG> لوئیجی</STRONG> با گاری اش از گورستان پشتِ رودخانه می آمد، از جلوی ما می گذشت و بهم صبح بخیر می گفتیم ... <BR>آن روز که <STRONG>لوئیجی</STRONG> با گاری خالی به گورستان می رفت (ویا بر می گشت؟)، از جلوی ما گذشت، چیزی بهم نگفتیم... من تمام روز را سراسیمه در کوچه ها دویدم و فریاد زدم: <STRONG>آیدا</STRONG> ی من کجاست؟ و می گریستم ..." (<FONT size=1>به نقل از حافظه) <BR></FONT><BR>فرداش که به هم رسیدیم پرسیدم : احمد، ما که هرروز باهم بودیم، حالا <STRONG>آیدا</STRONG> جای خود، ولی این <STRONG>لوئیجی</STRONG> که نوشتی هرروز باگاری خالی به گورستان می رفت کی بود؟ که هیچوقت من ندیدم ! <BR>گفت : آره ، لابد <STRONG>لوئیجی پیراندلو</STRONG> بوده !</FONT> <P></P> <P>یدالله رویایی به عباس معروفی!</P> Fri, 31 Jul 2009 10:07:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shamlou2&postid=126 shamlou2 http://shamlou2.blogfa.com/post-126.aspx http://shamlou2.blogfa.com/post-125.aspx <STRONG>فردا تمام را سخن از او بود. <BR></STRONG> <P></P> <P><STRONG>گفتند:<BR>بر زمينه‌ی تاريک آسمان<BR> تنها<BR>      سياهي شنل‌اش نقش بسته است...<BR> </STRONG></P> Sun, 26 Jul 2009 21:04:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shamlou2&postid=125 shamlou2 http://shamlou2.blogfa.com/post-125.aspx http://shamlou2.blogfa.com/post-124.aspx <STRONG>برای این پست شعری از قنبر علی تابش شاعر  مهاجر افغانی انتخاب کرده ام.شعرمعاصر افغانستان را به خاطر بغضی  که در هیچ حال ازش جدا نیست دوست دارم: </STRONG> <P></P> <P><STRONG>آدمی پرنده نيست‌</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>تا به هر کران که پرکشد، برای او وطن شود</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>سرنوشت برگ دارد آدمی‌</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>برگ‌، وقتی از بلندِ شاخه‌اش جدا شود</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>پايمال عابران کوچه‌ها شود...</STRONG></P> Sat, 27 Jun 2009 18:53:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shamlou2&postid=124 shamlou2 http://shamlou2.blogfa.com/post-124.aspx http://shamlou2.blogfa.com/post-123.aspx <STRONG></STRONG>  <P></P> <P><STRONG>دیدم نشسته مثل همیشه کنار حوض <BR>پیراهن پلید مرا باز شسته بود <BR>انگار خنده کرد ولی دل‌شکسته بود: <BR>بردی مرا به خاک سپردی و آمدی؟ <BR>تنها نمی‌گذارمت ای بینوا پسر <BR></P></STRONG> <P></P> <P><STRONG>می‌خواستم به خنده درآیم به اشتباه <BR>"اما خیال بود "<BR>ای وای مادرم...</STRONG></P> <P>شهریار<BR></P> Fri, 19 Jun 2009 21:59:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shamlou2&postid=123 shamlou2 http://shamlou2.blogfa.com/post-123.aspx http://shamlou2.blogfa.com/post-122.aspx </P> <P><STRONG></STRONG> <STRONG>عاشقانه بگویمت که هر ابری قاصد بارانی نیست<BR>اما امشب را تنها برای تو می بارم <BR>ای دریا ، صمیمانه ، مهربان !<BR>به یاد آر که در گریه ها و یادهای پنهانی ات چه گذشت <BR>نمی گذارم ستاره و قاصدک بمیرند <BR>من این آفتاب را خانه به خانه خواهم ماند <BR>و از بهار باغچه ی کوچکمان شیواترین ترانه را به خاطر جنگل خواهم سرود <BR></P></STRONG> <P><STRONG>گریه نکن <FONT size=3>ای برهنه !<BR></FONT>در قلب کوچک من همیشه شعله ی اندکی از سر احتیاط پنهان است <BR>نمی گذارم از بهای اردیبهشت و ماه بکاهند <BR>من از زبان کودکانم برای کبوتر و گندم نامه خواهم نوشت <BR>و به هر همسایه که می رسم مژده ی فالی از غزلهای خواجه خواهم داد <BR>تا کوچه های دیار فاضله را از گلاب و سپیده و نعناع برآرایند...<BR></P></STRONG> <P></P> <P><STRONG>عاشقان که نمرده اند !<BR></P></STRONG> Fri, 12 Jun 2009 21:15:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shamlou2&postid=122 shamlou2 http://shamlou2.blogfa.com/post-122.aspx http://shamlou2.blogfa.com/post-121.aspx <FONT face=Arial><STRONG><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"></FONT></STRONG></FONT>  <P></P> <P><STRONG><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">از اتفاق نیست - شاید هم هست- که من همیشه خبرهای هولناک را در دوردستها می شنوم:<BR>این بار هم مرگ یادگاراحمد شاملو ـ سیاوش عزیز ـ بند بند وجودم را از هم گسیخت .</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"></FONT></STRONG> <STRONG>از کسی نمی پرسند چه هنگام می بايد خدانگهدار بگوید<BR>از عادات انسانی اش نمی پرسند<BR>از خویشتن اش نمی پرسند<BR>زمانی به ناگاه <BR>باید با آن رو در روی آید<BR>تاب آرد <BR>بپذیرد<BR>وداع را <BR>درد مرگ را <BR>فروریختن را <BR></STRONG></P> <DIV style="DISPLAY: block"><STRONG></STRONG> </DIV> <DIV style="DISPLAY: block"><STRONG>تا دیگر بار <BR>بتواند که برخیزد...</STRONG></DIV> <DIV style="DISPLAY: block"><STRONG></STRONG> </DIV> <DIV style="DISPLAY: block"><STRONG></STRONG> </DIV> <DIV id=shortComment1 style="DISPLAY: none"> <DIV style="FLOAT: left; WIDTH: 20px" align=left></DIV></DIV> Tue, 19 May 2009 17:48:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shamlou2&postid=121 shamlou2 http://shamlou2.blogfa.com/post-121.aspx http://shamlou2.blogfa.com/post-120.aspx <P dir=rtl><STRONG>از لطف دوستانی که نوشته های ناچیز و به درد نخور مرا در این بحران بی وقتی می خوانند سپاس دارم. توصیه می کنم خیلی وقتشان را هدر ندهند<EM>!برای این پست </EM>مطلب نسبتا کوتاهی در خصوص حسین پناهی نوشته ام که اگر حال و حوصله و از آن  مهمتر علاقه دارید  می توانید در ادامه بخوانید، و گرنه بدرود باشید...</STRONG>   </P> Tue, 05 May 2009 23:56:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shamlou2&postid=120 shamlou2 http://shamlou2.blogfa.com/post-120.aspx