عاشقانه بگویمت که هر ابری قاصد بارانی نیست
اما امشب را تنها برای تو می بارم
ای دریا ، صمیمانه ، مهربان !
به یاد آر که در گریه ها و یادهای پنهانی ات چه گذشت
نمی گذارم ستاره و قاصدک بمیرند
من این آفتاب را خانه به خانه خواهم ماند
و از بهار باغچه ی کوچکمان شیواترین ترانه را به خاطر جنگل خواهم سرود

گریه نکن ای برهنه !
در قلب کوچک من همیشه شعله ی اندکی از سر احتیاط پنهان است
نمی گذارم از بهای اردیبهشت و ماه بکاهند
من از زبان کودکانم برای کبوتر و گندم نامه خواهم نوشت
و به هر همسایه که می رسم مژده ی فالی از غزلهای خواجه خواهم داد
تا کوچه های دیار فاضله را از گلاب و سپیده و نعناع برآرایند...

عاشقان که نمرده اند !